CIV Iran Today Blog
Mensenrechtenactivist Negin Nafissi roept politiek op: 'Blijf aandacht hebben voor executies'
Geruchten over gezondheid Iraanse opperste leider zorgen voor onrust binnen regime
Binnen de hoogste politieke en religieuze kringen van Iran doen hardnekkige geruchten de ronde over de gezondheidstoestand van de opperste leider. Volgens verschillende mediaberichten zou zijn fysieke toestand ernstig zijn verslechterd, wat leidt tot speculaties over een mogelijke machtswisseling in het land.
Hoewel de Iraanse autoriteiten geen officiële bevestiging hebben gegeven, groeit de onzekerheid over de continuïteit van de huidige leiding. De opperste leider speelt een centrale rol binnen het Iraanse politieke systeem en heeft de uiteindelijke zeggenschap over belangrijke militaire, religieuze en strategische beslissingen. Eventuele veranderingen aan de top kunnen daarom grote gevolgen hebben voor zowel de binnenlandse politiek als de internationale verhoudingen.
Analisten wijzen erop dat geruchten over de gezondheid van een leider in Iran vaker voorkomen, maar dat de huidige berichten opvallend veel aandacht krijgen. Tegelijkertijd blijft het lastig om onafhankelijke informatie uit het land te verifiëren, waardoor veel berichtgeving gebaseerd is op bronnen binnen of rondom het regime.
Mocht de situatie daadwerkelijk ernstig zijn, dan kan dit leiden tot een complexe opvolgingsprocedure. De keuze voor een nieuwe opperste leider is van groot belang voor de toekomst van Iran en kan invloed hebben op de koers van het land op politiek, economisch en diplomatiek gebied.
Voorlopig blijft het afwachten of de Iraanse autoriteiten meer duidelijkheid zullen geven. Tot die tijd blijven de geruchten aanleiding voor internationale aandacht en speculatie.
De waarheid over Iran die u zelden leest
Uri Rosenthal
Nederlandse 'kwaliteits'kranten, radio, tv over Iran uitsluitend: Straat van Hormuz, sophisticated Iraanse diplomaten, en wat een fantastische nucleaire deal in 2015, bruut door Trump verworpen. Geweldig toch hoe die Ayatollahs en Gardisten Trump en niet te vergeten Israel nu een lesje leren!
Toch het volgende voor al die experts:
8-9 januari 2026ergste tweedaagse massaslachting sinds Tweede Wereldoorlogvan ruim 45000 onschuldige Iraanse kinderen, mannen, vrouwen, bejaarden.
sindsdien honderden executies, ook afgelopen dagen, sommige volgens beproefd recept ophanging aan hijskranen.
met Pride week hier in volle gang: in Iran same-sex straf van 100 zweepslagen tot doodstraf (meestal na wrede foltering in gevangenis).
over Iraanse diplomatie gesproken: firma list en bedrog. Topdiplomaat vertrouwde me toe: 'Nu je het me vraagt, het is tuig, ze liegen en bedriegen je terwijl je tegenover ze zit.'
Iraanse diplomatie intussen volop 'gijzelingsdiplomatie' waarmee ze Westerse regeringen chanteert. 'Gijzelingsdiplomatie' mooi woord voor puur staatsterrorisme.
voor al die brave experts: Iraanse kernbom niks rationele afschrikking, niks 'no first strike'. Iraanse kernbom is kernbom in handen van messianistische Sjiitische fanatici die hem onmiddellijk zullen gebruiken voor massavernietiging van Amerika, Israel, het Westen.
en nog even: lange arm van Ayayollahs en Gardisten reikt tot in Nederland: moorden, chantage, intimidatie van Iraanse dissidenten en andere tegenstanders van het wrede regime in Teheran.
Nederlandse media (en autoriteiten) besteed hier svp ook aandacht aan
Rapport: Mossad-chef ontheft twee hoge functionarissen uit functie na mislukt Iran-plan
Mossad-chef Roman Gofman heeft twee van de hoogste functionarissen van de dienst uit functie ontheven, het hoofd van het Inlichtingendirectoraat en het hoofd van de Iran-afdeling.
De stap volgt op het mislukken van een operationeel plan dat was bedoeld om het ayatollah-regime van Iran omver te helpen werpen en alternatieve Iraanse leiders te installeren.
Het plan werd aan president Trump voorgelegd, maar is nooit uitgevoerd.
Beide functionarissen waren direct betrokken bij het ontwikkelen van het plan en het omzetten ervan in een volledig uitgeschreven operatie.
Veiligheidsbronnen zeggen dat er vanaf het begin weinig chemie met Gofman was, en dat beide vertrekken als wederzijds worden omschreven.
Hardnekkige geruchten over gezondheid Mojtaba Khamenei zorgen voor onrust binnen Iraanse regime
Twee bronnen die dicht bij de regering van Masoud Pezeshkian staan, hebben in een interview met het mediaplatform IranWire verklaard dat Mojtaba Khamenei, de derde leider van de Islamitische Republiek, sinds de Amerikaanse aanval op de residentie van de leiding op 29 maart 2025 geen enkele bijeenkomst meer heeft gehouden met kabinetsleden. Bij die aanval kwamen volgens deze bronnen zijn vader en andere familieleden om het leven.
Zijn volledige afwezigheid in het openbaar, het uitblijven van toespraken en het feit dat officiële media zich beperken tot de publicatie van enkele aan hem toegeschreven brieven, hebben geleid tot speculaties over zijn gezondheid en zelfs over de vraag of hij nog in leven is.
Volgens dezelfde bronnen doen op het hoogste niveau van het regime hardnekkige geruchten de ronde dat de gezondheidstoestand van Mojtaba Khamenei ernstig is verslechterd en dat zijn overlijden mogelijk op korte termijn te verwachten is. Eén van de bronnen bevestigde dat het kabinet geen toegang meer heeft tot hem en verklaarde dat het nieuws van zijn overlijden (martelaarschap) in de nabije toekomst niemand binnen de regering zou verbazen.
Reuters: Iraans goknetwerk sluisde $4 miljard via cryptobeurs in Dubai
Een grootschalig Iraans goknetwerk heeft volgens een onderzoek van Reuters minstens 4 miljard dollar via een niet-gelicentieerde cryptobeurs in Dubai verplaatst. De beurs, Shelbit, zou niet alleen transacties voor duizenden online gokwebsites hebben verwerkt, maar ook geldstromen hebben onderhouden met gesanctioneerde Iraanse instellingen.
Uit blockchainonderzoek blijkt dat het netwerk meer dan 2.000 Perzischtalige gokwebsites omvatte. Reuters wist tientallen miljoenen dollars aan transacties te herleiden en concludeerde dat sinds mei 2024 ten minste 676 miljoen dollar vanuit aan Shelbit gekoppelde wallets richting Binance is verplaatst.
Daarnaast zou Shelbit transacties hebben verwerkt die in verband worden gebracht met de Iraanse centrale bank, cryptobeurs Nobitex en wallets die door Israël worden gelinkt aan de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC). Reuters kon echter niet vaststellen of de IRGC rechtstreeks controle had over Shelbit of het volledige goknetwerk.
De autoriteiten in Dubai traden inmiddels op tegen Shelbit. De Virtual Assets Regulatory Authority (VARA) gelastte het platform op 24 juli om alle niet-gelicentieerde activiteiten te staken vanwege zorgen over witwassen, terrorismefinanciering en grensoverschrijdende geldstromen. De website van Shelbit is inmiddels offline.
Binance verklaarde dat Shelbit nooit een account op het platform heeft gehad. Volgens de cryptobeurs zijn betrokken accounts onderzocht, bevroren en gemeld bij de bevoegde autoriteiten.
Het Reuters-onderzoek onderstreept opnieuw hoe cryptovaluta kunnen worden ingezet om internationale sancties te omzeilen en geldstromen moeilijker traceerbaar te maken. Tegelijkertijd laat de zaak zien dat toezichthouders en blockchainonderzoekers steeds beter in staat zijn dergelijke netwerken in kaart te brengen.
Iran zou Hamas hebben aangespoord ontwapeningsakkoord af te wijzen
Volgens berichtgeving van The Jerusalem Post heeft de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) Hamas in de laatste fase van de onderhandelingen opgeroepen om een voorgesteld ontwapeningsakkoord niet te ondertekenen. De krant baseert zich daarbij op informatie van Axios en bronnen die bekend zouden zijn met de gesprekken.
De ontmoeting zou hebben plaatsgevonden tijdens een bezoek van een Hamas-delegatie aan Iran, waar vertegenwoordigers aanwezig waren bij de begrafenis van de voormalige Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei. Volgens een Amerikaanse functionaris probeerde Iran Hamas ervan te overtuigen de overeenkomst af te wijzen, maar zou Hamas uiteindelijk een andere afweging hebben gemaakt.
Het bericht volgt op de aankondiging van de Amerikaanse president Donald Trump dat de zogenoemde Board of Peace een "historisch" akkoord had bereikt over de volledige ontwapening van Hamas en andere gewapende groeperingen in Gaza. Volgens Amerikaanse functionarissen zijn maandenlange onderhandelingen voorafgegaan aan deze doorbraak en wordt de komende periode gewerkt aan de uitvoering ervan.
Indien de berichtgeving klopt, onderstreept deze opnieuw de invloed die Iran probeert uit te oefenen op Hamas en de bredere machtsverhoudingen in de regio. Tegelijkertijd zijn de beschreven gesprekken niet onafhankelijk bevestigd en zijn de betrokken partijen vooralsnog niet met openbare reacties gekomen.
De komende weken zullen uitwijzen of het aangekondigde ontwapeningsproces daadwerkelijk van de grond komt en in hoeverre externe actoren zoals Iran daarin een rol blijven spelen.
Wanneer Reuters een omstreden stem het gezicht van de Iraanse oppositie laat bepalen
Amoo Lindsey: waarom miljoenen Iraniërs een Amerikaanse senator als familie beschouwden
Toen het nieuws bekend werd dat de Amerikaanse senator Lindsey Graham was overleden, vonden op meerdere plaatsen in de wereld spontane herdenkingen plaats. Opvallend genoeg gebeurde dat niet alleen in de Verenigde Staten, maar ook onder Iraniërs in steden als Londen, Kopenhagen en Toronto. Voor velen van hen was hij niet zomaar een Amerikaanse politicus. Ze noemden hem liefkozend "Amoo Lindsey" – Perzisch voor "Oom Lindsey".
Die bijnaam zegt veel over de bijzondere band die Graham wist op te bouwen met de Iraanse vrijheidsbeweging.
Meer dan geopolitiek
Volgens Reza Pahlavi, leider van de Iraanse democratische oppositie, onderscheidde Graham zich doordat hij verder keek dan geopolitieke belangen. Waar het debat over Iran in Washington vaak draait om sancties, nucleaire onderhandelingen en militaire afschrikking, bleef Graham de nadruk leggen op de mensen achter het nieuws: jongeren die protesteren, families die geliefden verloren en miljoenen Iraniërs die verlangen naar vrijheid.
Zijn boodschap was consequent: de toekomst van Iran moet worden bepaald door het Iraanse volk, niet door het huidige regime.
Een opvallend moment in München
Tijdens de Munich Security Conference eerder dit jaar sprak Graham onverwachts op een grote manifestatie ter ondersteuning van de Iraanse bevolking. Volgens Pahlavi werd hij door de aanwezigen enthousiast ontvangen. Graham sprak daar de woorden:
"I choose the Iranian people over the murderous ayatollah."
Voor veel aanwezigen symboliseerde dit precies waarom hij zoveel waardering genoot: hij sprak niet alleen over verandering, maar sprak zich expliciet uit vóór de bevolking.
Een derde weg
Pahlavi stelt dat Graham zich verzette tegen het idee dat er slechts twee opties bestaan: het accepteren van het huidige regime of een militaire confrontatie. Hij zag een derde mogelijkheid: de Iraanse bevolking actief steunen in haar streven naar democratische verandering.
Volgens Pahlavi vormt juist de Iraanse bevolking de grootste uitdaging voor de machthebbers in Teheran en daarmee ook de belangrijkste partner voor landen die een democratischer Iran wensen.
Een blijvende herinnering
Lindsey Graham zal in de Verenigde Staten herinnerd worden als senator, veteraan en invloedrijk politicus. Voor miljoenen Iraniërs leeft echter vooral het beeld voort van een bondgenoot die hun strijd voor vrijheid serieus nam.
Of men zijn politieke standpunten deelt of niet, zijn betrokkenheid bij de Iraanse oppositie heeft een diepe indruk achtergelaten. Dat blijkt misschien nog wel het duidelijkst uit de bijnaam die hij kreeg: Amoo Lindsey.
Bron: "Farewell, Amoo Lindsey, the U.S. senator beloved by the Iranian people", The Washington Post
Iran executeert 20-jarige demonstrant, zorgen nemen toe om andere terdoodveroordeelden
Bron:https://www.iranintl.com/en/202608017072
De Iraanse autoriteiten hebben zaterdag de 20-jarige demonstrant Arvin Kheirkhah geëxecuteerd in de gevangenis van Shahroud. De executie leidt tot nieuwe internationale zorgen over de behandeling van demonstranten die zijn opgepakt tijdens de protesten in Iran. Volgens berichten vrezen mensenrechtenorganisaties dat meerdere andere gevangenen eveneens op korte termijn kunnen worden geëxecuteerd.
Kheirkhah werd gearresteerd tijdens de protesten in januari en door een Revolutionaire Rechtbank ter dood veroordeeld wegens onder meer moharebeh ("oorlog voeren tegen God"), een aanklacht die in Iran regelmatig wordt gebruikt tegen politieke tegenstanders en demonstranten.
Enkele dagen voor zijn executie werd hij overgebracht naar een isoleercel. Zijn familie bracht de nacht voorafgaand aan de executie door voor de gevangenis in een laatste poging de straf te voorkomen. Tijdens een laatste gesprek met zijn familie zou Kheirkhah hebben gezegd:
"Vergeet mij niet. Wij stonden op voor de bevrijding van ons vaderland. Laat het pad dat wij hebben gekozen niet het zwijgen worden opgelegd."
Toenemende zorgen
De Iraanse kroonprins Reza Pahlavi veroordeelde de executie en waarschuwde dat ook andere gevangenen gevaar lopen. Hij noemde onder meer Javad Ajam, Morteza Zamani, Mehdi Ranjar, Farshid Rahmani, Alireza Sagheri en Pouya Sagheri als personen die eveneens met een executie worden bedreigd.
Reeks executies
De executie van Kheirkhah volgt slechts enkele dagen nadat de jonge demonstranten Amirhossein Safari en Abolfazl Sepahi publiekelijk werden opgehangen op het Alikhani-plein in Isfahan, onder zware aanwezigheid van veiligheidstroepen.
In dezelfde rechtszaak rond de protesten in Isfahan kregen twaalf jonge mannen de doodstraf opgelegd. Eerder werden ook Golmohammad Mohammadi en Erfan Esfandiari geëxecuteerd. Daarmee zijn inmiddels vier veroordeelden uit deze zaak terechtgesteld, terwijl acht anderen nog altijd op hun executie wachten.
Internationale kritiek
Deskundigen van de Verenigde Naties riepen Iran eerder op de executies onmiddellijk stop te zetten. Zij uitten ernstige zorgen over het ontbreken van eerlijke rechtsprocessen, besloten zittingen en het gebruik van bekentenissen die volgens critici onder dwang zijn afgelegd en vervolgens via de Iraanse staatsmedia werden uitgezonden.
Onder de veroordeelden bevindt zich ook Shervin Bagherian Jebeli, die slechts enkele dagen vóór zijn arrestatie 18 jaar oud was geworden.
De recente executies versterken de internationale kritiek op het Iraanse regime en voeden de vrees dat de doodstraf steeds vaker wordt ingezet als middel om protesten en politieke oppositie de kop in te drukken.
Publieke ophangingen in Iran zorgen voor nieuw protest, vrees voor massa-executies
In Iran zijn deze week opnieuw publieke executies uitgevoerd. De 23-jarige Abolfazl Sepahi Badjani en de 27-jarige Amirhossein Safari Hosseinabadi werden op 28 juli opgehangen nadat zij waren veroordeeld vanwege hun deelname aan anti-regimeprotesten in januari.
Volgens mensenrechtenorganisaties werden de mannen na hun arrestatie maandenlang vastgehouden, ondervraagd en gemarteld. Hun laatste tien dagen brachten zij door in isolatie. Familieleden sloegen vlak voor de executie nog alarm over hun situatie. Amirhossein Safari Hosseinabadi was de enige kostwinner van zijn gezin en zou onder zware detentieomstandigheden hebben geleefd.
De executies vonden plaats op het Alikhani-plein in Isfahan, dezelfde locatie waar de mannen eerder werden gearresteerd. Op sociale media circuleren beelden waarop omstanders de ophangingen proberen te voorkomen, maar zonder succes.
Volgens berichten op sociale media stond mogelijk ook Alireza Sepahi op de executielijst. Hij zou kort voor de geplande ophanging zijn overleden aan een hartaanval. Dit is niet officieel bevestigd.
Iran heeft dit jaar al meer dan 400 executies uitgevoerd. De publieke ophangingen zijn de eerste in maanden en leiden opnieuw tot internationale kritiek en protesten.
De geëxecuteerde demonstranten zijn:
• Amirhossein Safari
• Abolfazl Sepahi
• Alireza Sepahi
Iran zou agenten via migratieroutes het Verenigd Koninkrijk binnensmokkelen
Volgens een onderzoek van The Telegraph maakt Iran gebruik van mensensmokkelnetwerken om vermoedelijke agenten het Verenigd Koninkrijk binnen te krijgen. De krant baseert zich op gesprekken met mensensmokkelaars, veiligheidsbronnen en anonieme Iraanse functionarissen.
In het onderzoek wordt gesteld dat delen van de smokkelroutes onder invloed staan van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC). Migranten zouden in sommige gevallen een overtocht naar Groot-Brittannië krijgen aangeboden in ruil voor een toekomstige "dienst" aan het regime. Britse autoriteiten zouden met behulp van drones en AI-gestuurde observatiesystemen al meerdere verdachten hebben onderschept.
Als de beschuldigingen kloppen, onderstrepen ze volgens veiligheidsexperts dat irreguliere migratieroutes niet alleen een immigratievraagstuk zijn, maar ook een potentieel nationaal veiligheidsrisico vormen. De Britse regering heeft nog niet publiekelijk op alle beweringen uit het onderzoek gereageerd.
Bron: The Telegraph, 24 juli 2026 – Iran smuggling agents into UK as Channel migrants.
Het regime geeft voor de camera toe dat Trita Parsi hun lobbyist is
Reza Pahlavi over de regering-Carter en de opkomst van het regime in Iran
Transcript, translation:
I want to go back to the Carter administration. The only individual in that administration who understood what could be the consequences of such a regime taking over was Zbigniew Brzezinski.
In fact, I remember the discussion I had with him, because I happened to be at the White House on my birthday, October 31, 1978.
— Wow. You were at the White House October 31, 1978?
I flew up from Reese Air Force Base — that's where I was training. I came to Washington. I had a short meeting with President Carter, and we had a longer discussion at the time with our ambassador at the time, Ardeshir Zahedi, and we were together with Zbigniew Brzezinski.
The rest of them — Cyrus Vance, Gary Sick, Clark, all of those guys — worked completely on this premise of: let's create a religious belt to contain communism from spreading into the area. That was the theory of the Carter administration.
— So, creating a religious belt, like a dam, to protect the region from communism, to [stop the Soviet Union] gaining influence in the area — namely the Soviet Union.
Literally. They knew that at the time the KGB had over 40,000 Iranians under their control, many of them dressed as mullahs, leading prayers in mosques, in Iran and in other countries.
The man who recorded ‘Teheran man’ has been sentenced to 10 years in jail
The man who recorded this video has been sentenced to 10 years in jail.
The footage, famously known as "Tehran's Tank Man," dates back to the early days of Iran's January 2026 nationwide protests, which the state ultimately crushed under a total internet blackout, leaving thousands dead.
Videographer Masoud Payahoo, an artist, recorded the moment from his workplace, showing an unidentified protester blocking the path of security forces in an act of defiance.
Masoud only shared the clip with close friends, but it leaked onto social media, quickly amassing millions of views.
Iran's security forces then arrested Masoud, charging him with the baseless accusation of collaborating with Israel, a long-standing tactic the Islamic Republic uses to silence journalists and dissidents.
In June 2026, Masoud reported to prison to serve his decade-long sentence, for immortalizing an act of resistance that inspired millions, carried out by a sitting protester whose identity and fate remain unknown to this day.
Trump dreigt weg te zakken in een Iraans moeras
Bron:Financial Times – Trump is slipping into an Iran quagmire
De hervatting van de oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran dreigt uit te groeien tot de grootste buitenlandse uitdaging van Donald Trumps tweede presidentschap. Waar Trump zich jarenlang profileerde als de president die "eindeloze oorlogen" wilde voorkomen, lijkt hij nu steeds dieper betrokken te raken bij een conflict waarvan de afloop moeilijk te voorspellen is.
Van afschrikking naar escalatie
De Amerikaanse strategie was aanvankelijk gericht op het afschrikken van Iran en het beperken van diens militaire mogelijkheden. In de praktijk blijkt echter dat militaire druk alleen onvoldoende is om een duurzame oplossing af te dwingen. Integendeel, iedere nieuwe aanval verhoogt de kans op vergeldingsacties en een verdere regionale escalatie.
Iran beschikt bovendien over een uitgebreid netwerk van bondgenoten en milities in het Midden-Oosten. Daardoor kan het conflict zich gemakkelijk uitbreiden naar meerdere landen en strategische locaties, waaronder scheepvaartroutes en energie-infrastructuur.
Een conflict zonder duidelijke eindstrategie
De grootste uitdaging voor Washington is dat het onduidelijk is welk einddoel wordt nagestreefd. Is het beperken van het Iraanse nucleaire programma voldoende? Is regimeverandering het doel? Of moet Iran simpelweg worden afgeschrikt?
Zonder een helder politiek eindpunt bestaat het risico dat de Verenigde Staten steeds verder in een langdurig conflict worden gezogen. De geschiedenis van Irak en Afghanistan laat zien hoe snel een militaire operatie kan veranderen in een jarenlange strategische last.
Politieke risico's voor Trump
Voor Trump staan ook de binnenlandse politieke belangen op het spel. Een groot deel van zijn achterban steunde hem juist vanwege zijn belofte om Amerikaanse militairen uit buitenlandse conflicten te houden. Een langdurige oorlog met Iran zou die belofte onder druk zetten.
Tegelijkertijd zal iedere te voorzichtige reactie door tegenstanders worden uitgelegd als een teken van zwakte. Daarmee bevindt de president zich in een politiek dilemma waarin zowel escaleren als terughoudendheid aanzienlijke risico's met zich meebrengen.
Gevolgen voor de wereldeconomie
Naast de geopolitieke gevolgen neemt ook de economische onzekerheid toe. Oplopende spanningen in het Midden-Oosten zorgen voor hogere olieprijzen, grotere volatiliteit op financiële markten en nieuwe zorgen over inflatie. Vooral wanneer de scheepvaart door de Straat van Hormuz wordt verstoord, kunnen de economische gevolgen wereldwijd voelbaar worden.
Conclusie
De situatie rond Iran laat zien hoe snel een beleid van maximale druk kan omslaan in een strategisch moeras. Zonder een duidelijke diplomatieke of politieke route naar de-escalatie dreigt iedere militaire overwinning slechts een opstap te zijn naar een volgende confrontatie.
De komende maanden zullen uitwijzen of Washington erin slaagt een geloofwaardige exitstrategie te ontwikkelen. Lukt dat niet, dan bestaat het risico dat het conflict met Iran uitgroeit tot de bepalende buitenlandse crisis van Trumps presidentschap.
Waarom is de Amerikaanse aanval op de Aq-Tekeh Khan-brug belangrijk?
Auteur: Ali Ramazanian, journalist
De Amerikaanse aanval op de spoorbrug van Aq-Tekeh Khan in de provincie Golestan heeft de aandacht gevestigd op een van de belangrijkste transportroutes van Iran: de spoorverbinding die via de grensovergang Incheh Borun Iran verbindt met het spoorwegnet van Centraal-Azië, Rusland en China. Maar waarom is deze corridor zo belangrijk voor de Iraanse economie, en welke gevolgen kan een verstoring ervan hebben?
Volgens een verklaring van het Ninava-korps van de Revolutionaire Garde in de provincie Golestan werd de brug getroffen door Amerikaanse kruisraketten. Iraanse media meldden dat ten minste zeven raketten de spoorbrug over de rivier de Gorgan-rivier hebben geraakt. De autoriteiten maakten geen melding van menselijke slachtoffers, maar wel van aanzienlijke schade aan de spoorweginfrastructuur.
De aanval vond plaats op een moment waarop de noordelijke spoorlijnen van Iran zich de afgelopen jaren hebben ontwikkeld tot een van de belangrijkste handels- en transportroutes van het land. Zij spelen een belangrijke rol in de economische betrekkingen met Rusland, China en de landen van Centraal-Azië. Volgens Iraanse functionarissen heeft deze route geholpen de gevolgen van de economische sancties te beperken.
Het is niet de eerste keer dat de Iraanse spoorweginfrastructuur doelwit zou zijn geworden van Amerikaanse aanvallen. In april van dit jaar werden, tijdens de oorlog tussen de Verenigde Staten, Israël en Iran, ten minste zes spoorbruggen in de provincies Teheran, Alborz, Qom, Isfahan, Zanjan en Oost-Azerbeidzjan getroffen. De aanval op de Aq-Tekeh Khan-brug zou echter de eerste aanval op de Iraanse transportinfrastructuur zijn sinds het uiteenvallen van het staakt-het-vuren van april 2026.
Amerikaanse functionarissen verwezen niet specifiek naar deze brug, maar verklaarden dat die dag verschillende "logistieke en ondersteunende infrastructuren" in Iran waren aangevallen.
Tegelijkertijd werd ook het spoorwegstation van Torbat in de provincie Razavi Khorasan getroffen, waardoor de spoorverbinding naar Mashhad werd onderbroken.
Waarom is de noordelijke spoorroute belangrijk?
De Aq-Tekeh Khan-brug maakt deel uit van de spoorlijn Gorgan–Incheh Borun, die de grensovergang Incheh Borun verbindt met het nationale spoorwegnet van Iran. Via deze route is Iran aangesloten op de spoorwegen van Turkmenistan, Kazachstan, Rusland, China en andere Centraal-Aziatische landen.
Daardoor is Aq-Tekeh Khan veel meer dan een lokale brug: zij vormt een essentieel onderdeel van een van de belangrijkste verbindingen van Iran met Noord- en Oost-Eurazië. Volgens deskundigen op het gebied van transport en geopolitiek kan iedere verstoring van deze route de regionale handel en doorvoer beïnvloeden.
De grensterminal van Incheh Borun is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een van de belangrijkste spoorwegknooppunten van Iran. De ontwikkeling van de vrije handelszone, uitbreiding van vrachtterminals en investeringen in logistieke infrastructuur hebben het economische belang van deze regio aanzienlijk vergroot.
De internationale spoorlijn Iran–Turkmenistan–Kazachstan, die via Incheh Borun loopt, geldt als een van de belangrijkste transportprojecten in de regio. Zij biedt Centraal-Aziatische landen toegang tot de Perzische Golf en de open zee zonder lange zeeroutes.
De rol van Aq-Tekeh Khan in internationale corridors
Het belang van deze brug moet worden gezien in het kader van twee grote internationale transportcorridors.
De eerste is China's Belt and Road Initiative (Nieuwe Zijderoute), een netwerk van land- en zeeroutes tussen Oost-Azië, Centraal-Azië, het Midden-Oosten en Europa. Een van de landroutes loopt vanuit China via Kazachstan en Turkmenistan naar Iran via Incheh Borun.
De tweede is de Internationale Noord-Zuid Transportcorridor (INSTC), bedoeld om India, Iran, Rusland en Centraal-Azië met elkaar te verbinden. Het doel is de kosten en transporttijd tussen de Indische Oceaan, Rusland en Europa aanzienlijk te verkorten.
De Aq-Tekeh Khan-brug ligt aan de oostelijke tak van deze corridors. Schade aan de brug kan daarom een deel van het regionale transportnetwerk verstoren, al hangt de daadwerkelijke impact af van de duur van de verstoring en de snelheid van het herstel.
Volgens de Iraanse spoorwegen arriveerden vorig jaar ten minste 65 goederentreinen uit China in Iran. Sinds de verslechtering van de veiligheid op de zeeroutes in de Perzische Golf is het aantal goederentreinen tussen China en Iran ongeveer verdrievoudigd; op sommige momenten arriveerde elke drie tot vier dagen een containertrein uit China.
Ook Rusland maakt de laatste jaren steeds intensiever gebruik van deze route. In november 2025 arriveerde de eerste Russische goederentrein via Turkmenistan en Incheh Borun in Iran en loste zijn vracht in de droge haven van Aprin, ten zuiden van Teheran. Beide landen beschouwden dit als een belangrijke stap in de ontwikkeling van regionale spoorcorridors.
In augustus 2025 kwamen Iran, Kazachstan en Turkmenistan bovendien overeen om de export van graan en andere Centraal-Aziatische goederen via deze route naar Bandar Abbas en de wereldmarkt uit te breiden.
Welke goederen worden via Incheh Borun vervoerd?
De spoorlijn Gorgan–Incheh Borun is niet alleen een transitroute, maar ook een van de belangrijkste handelsverbindingen van Iran met Centraal-Azië, Rusland en China.
Iran exporteert via deze route onder meer petrochemische producten, staal, cement, bouwmaterialen, tegels, keramiek en een deel van zijn landbouwproducten. Voor deze volumineuze goederen is spoorvervoer economisch aantrekkelijker dan vervoer over de weg.
In omgekeerde richting importeert Iran via deze corridor grote hoeveelheden graan, tarwe, gerst, maïs, katoen, veevoer, kunstmest en grondstoffen voor de voedsel- en landbouwsector. Rusland en Kazachstan behoren tot de belangrijkste leveranciers.
Door de groeiende handel met China is ook het containervervoer sterk toegenomen. Industriële machines, productieapparatuur, onderdelen, consumentengoederen en grondstoffen voor fabrieken bereiken Iran via deze spoorverbinding.
Daarnaast is de corridor uitgegroeid tot een belangrijke transitroute voor goederen tussen Rusland, Centraal-Azië, China en de havens in Zuid-Iran, vanwaar een deel wordt doorgevoerd naar de Golfstaten en India.
Heeft deze route geholpen de sancties te omzeilen?
Het belang van deze spoorverbinding is de afgelopen jaren verder toegenomen, zowel door de economische sancties tegen Iran als door de sancties tegen Rusland.
Veel analisten menen dat de noordelijke spoorcorridors de handelsroutes van Iran hebben gediversifieerd en de afhankelijkheid van maritieme routes hebben verminderd.
Iraanse autoriteiten benadrukken regelmatig dat de ontwikkeling van de noord-zuid- en oost-westcorridors onderdeel is van de strategie om de handel met buurlanden en Aziatische partners uit te breiden.
Critici wijzen er echter op dat deze corridors slechts beperkt kunnen bijdragen aan het verminderen van de gevolgen van sancties en geen oplossing bieden voor problemen rond het internationale bank- en betalingsverkeer.
Volgens veel deskundigen is de Incheh Borun-corridor uitgegroeid tot een van de belangrijkste handelsaders van Iran, vooral in het verkeer met Rusland, China en Centraal-Azië.
Het officiële persbureau IRNA schreef dat Iran tijdens de Amerikaanse zeeblokkade de noordelijke spoorcorridor gebruikte om de druk op de economie te verminderen. Via deze route konden consumptiegoederen, industriële producten, voedsel, elektronica en machines worden ingevoerd, terwijl niet-olieproducten werden geëxporteerd.
De economische gevolgen van de aanval
De Iraanse spoorwegen hebben bekendgemaakt dat de herstelwerkzaamheden onmiddellijk na de aanval zijn begonnen. Volgens de directeur van de spoorwegen zijn technische teams ter plaatse ingezet en is een deel van de beschadigde infrastructuur al snel weer in gebruik genomen.
Op korte termijn kan een deel van het vrachtverkeer worden omgeleid via de weg, de havens aan de Kaspische Zee, de spoorverbinding via Sarakhs of combinaties van weg- en spoorvervoer. Volgens deskundigen biedt echter geen van deze alternatieven dezelfde capaciteit, snelheid en kostenefficiëntie als de route Gorgan–Incheh Borun.
Als de herstelwerkzaamheden volgens planning verlopen, zal de verstoring waarschijnlijk tijdelijk zijn. Toch menen sommige analisten dat de belangrijkste gevolgen niet de fysieke schade zijn, maar de economische en psychologische impact. De betrouwbaarheid en veiligheid van transportroutes spelen immers een belangrijke rol in de beslissingen van internationale bedrijven en handelspartners.
Eerdere hersteloperaties hebben volgens deskundigen laten zien dat het Iraanse spoorwegnet over een relatief groot vermogen beschikt om beschadigde infrastructuur snel te herstellen.
De aanval op de Aq-Tekeh Khan-brug is daarom meer dan een incident op het gebied van infrastructuur of transport. Het is een gebeurtenis met economische, commerciële en geopolitieke gevolgen die reiken tot ver buiten de provincie Golestan en zelfs buiten de grenzen van Iran.
VK introduceert nieuwe wet tegen Iraanse Revolutionaire Garde: focus op staatsdreigingen, niet terrorisme
Bron: Iran International
Auteur: Azadeh Akbari
Het Verenigd Koninkrijk heeft een nieuwe wettelijke regeling ingevoerd waarmee buitenlandse staatsorganisaties, waaronder de Iraanse Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC), kunnen worden aangewezen als bedreiging voor de nationale veiligheid. Volgens Jonathan Hall KC, de onafhankelijke toezichthouder op de Britse terrorismewetgeving, was deze stap vooral ingegeven door het grote aantal vermeende Iraanse complotten op Brits grondgebied.
Tientallen verijdelde complotten
De Britse veiligheidsdienst MI5 stelt dat in de afgelopen jaren ten minste twintig door Iran gesteunde plannen zijn verijdeld die gericht waren op personen in het Verenigd Koninkrijk. Daarbij zouden de IRGC en aan Iran gelieerde netwerken gebruikmaken van tussenpersonen en criminele organisaties om Iraanse dissidenten, journalisten en leden van de Joodse gemeenschap te intimideren of aan te vallen.
Volgens Hall vormde juist deze ontwikkeling de belangrijkste aanleiding voor nieuwe wetgeving.
Terrorismewet niet geschikt voor staten
Hoewel er al langer politieke druk bestond om de IRGC als terroristische organisatie aan te merken, concludeerde Hall na een evaluatie dat de bestaande Britse Terrorism Act 2000 daarvoor niet geschikt is. Die wet is oorspronkelijk ontworpen om niet-statelijke terroristische organisaties aan te pakken en niet de officiële militaire of inlichtingendiensten van een buitenlandse staat.
In plaats daarvan adviseerde hij een afzonderlijk juridisch kader voor staatsdreigingen.
Nieuwe bevoegdheden
Met de National Security (State Threats) Act 2026, die op 8 juli koninklijke goedkeuring kreeg, kan de Britse minister van Binnenlandse Zaken voortaan buitenlandse staatsorganisaties aanwijzen wanneer zij een bedreiging vormen voor de veiligheid of belangen van het Verenigd Koninkrijk.
Naast de IRGC worden ook de Iran-gelieerde Islamic Movement of Companions of the Right en het Russische GRU Volunteer Corps voorgedragen voor aanwijzing.
Aanpak van tussenpersonen
De nieuwe wet richt zich vooral op personen die in Groot-Brittannië tegen betaling werkzaamheden uitvoeren voor aangewezen organisaties. Dat kan variëren van observatie en intimidatie tot geweld of brandstichting.
Wie wist of redelijkerwijs had moeten weten dat zijn of haar handelen een aangewezen organisatie ondersteunt, kan strafrechtelijk worden vervolgd. Voor het ondersteunen van een aangewezen organisatie of het ontvangen van materieel voordeel daarvan geldt een maximale gevangenisstraf van 14 jaar. Voor ernstige feiten zoals spionage, sabotage of buitenlandse inmenging kan zelfs levenslange gevangenisstraf worden opgelegd.
Volgens Hall is het doel vooral preventief: potentiële tussenpersonen moeten worden afgeschrikt om opdrachten namens buitenlandse staten uit te voeren.
Geen straf voor dienstplichtigen
Opvallend is dat de wet geen strafbaar lidmaatschap introduceert. Daarmee wil de Britse regering voorkomen dat Iraanse mannen die tijdens hun militaire dienstplicht verplicht in een IRGC-eenheid hebben gediend, automatisch strafbaar worden.
Hall benadrukt dat de wet uitsluitend ziet op daadwerkelijke ondersteuning van vijandige activiteiten en niet op gedwongen militaire dienst.
Bescherming van journalisten en dissidenten
De Britse regering verwacht dat de nieuwe wet de bescherming vergroot van journalisten, Iraanse dissidenten en Joodse gemeenschappen die doelwit zouden zijn van Iraanse beïnvloedings- en intimidatiecampagnes.
Premier Keir Starmer verklaarde dat het Verenigd Koninkrijk niet zal toestaan dat buitenlandse staten angst, verdeeldheid en geweld op Brits grondgebied verspreiden. Minister van Binnenlandse Zaken Shabana Mahmood stelde dat de nieuwe bevoegdheden het eenvoudiger maken om personen te vervolgen die namens Iran, Rusland of andere buitenlandse mogendheden vijandige activiteiten uitvoeren.
Met de nieuwe wet probeert het Verenigd Koninkrijk een juridisch gat te dichten: waar terrorismewetgeving onvoldoende aansluit op dreigingen vanuit buitenlandse staten, biedt het nieuwe kader specifieke instrumenten om dergelijke activiteiten effectief aan te pakken.
Verzoek om onderzoek naar geplande ontmoeting tussen een New Yorkse stadsfunctionaris en de ambassadeur van de Islamitische Republiek
17 juli 2026
Veertien leden van het Amerikaanse Congres hebben de minister van Justitie verzocht onderzoek te doen naar berichten dat het hoofd Internationale Zaken van de burgemeester van New York een ontmoeting probeerde te regelen met de ambassadeur van de Islamitische Republiek Iran bij de Verenigde Naties.
AP
In de brief wordt benadrukt dat de Logan Act Amerikaanse burgers zonder bevoegd mandaat verbiedt namens de Verenigde Staten met buitenlandse regeringen te onderhandelen.
Eerder meldde City Journal dat Ana María Archila op 7 juli een ontmoeting zou hebben met Amir Saeid Iravani, de permanente vertegenwoordiger van de Islamitische Republiek bij de Verenigde Naties. Volgens het blad heeft het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken deze bijeenkomst verhinderd.
Veertien leden van het Amerikaanse Congres hebben in een brief aan de Amerikaanse minister van Justitie verzocht een onderzoek in te stellen naar berichten dat het hoofd Internationale Zaken van de burgemeester van New York had geprobeerd een ontmoeting te organiseren met de ambassadeur van de Islamitische Republiek Iran bij de Verenigde Naties.
In de brief, die donderdag aan Todd Blanche werd gestuurd, verwijzen de congresleden naar de onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en de Islamitische Republiek. Zij schrijven:
"Gezien het tijdstip waarop deze ontmoeting zou plaatsvinden, zijn wij van mening dat zij aanzienlijke risico's voor de nationale veiligheid had kunnen opleveren. Daarom verzoeken wij het ministerie van Justitie met klem te onderzoeken of het kantoor van de burgemeester mogelijk de Logan Act heeft overtreden."
In de brief wordt benadrukt dat de Logan Act iedere Amerikaanse burger zonder officiële bevoegdheid verbiedt namens de Verenigde Staten met buitenlandse regeringen te onderhandelen.
De brief is ondertekend door de congresleden Addison P. McDowell, Earl L. ("Buddy") Carter, Kelly Fuller, Pat Fallon, Randy Fine, Wesley Hunt, Pete Sessions, Rich McCormick, Anna Paulina Luna, Riley M. Moore, Lauren Boebert, Pat Harrigan, Claudia Tenney en Max L. Miller.
Volgens de ondertekenaars staan de acties van de burgemeester van New York, Zohran Mamdani, en de commissaris voor Internationale Zaken, Ana María Archila, "haaks op de strategische militaire operaties van de Verenigde Staten in Iran en elders in het Midden-Oosten" en rechtvaardigen zij daarom nader onderzoek door het ministerie van Justitie.
City Journal berichtte eerder dat Archila op 7 juli een ontmoeting zou hebben met Amir Saeid Iravani, de permanente vertegenwoordiger van de Islamitische Republiek bij de Verenigde Naties.
In een persverklaring over de brief van de veertien congresleden, uitgegeven door de Republikeinse afgevaardigde Addison McDowell, staat dat de geplande ontmoeting met Iravani door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken is tegengehouden.
McDowell verklaarde:
"Het ministerie van Justitie moet het kantoor van Mamdani onderzoeken en ervoor zorgen dat het niet als een ongecontroleerde actor handelt ten koste van de nationale veiligheid van de Verenigde Staten. Mamdani vertegenwoordigt Amerika niet. President Trump heeft het vertrouwen van het publiek gekregen om de veiligheid van de Verenigde Staten te waarborgen."
Na het afgelasten van de bijeenkomst zei een functionaris van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken tegen Fox News:
"Wij waarderen het dat de burgemeester van New York het belang van diplomatie heeft ingezien en heeft besloten deze ontmoeting te annuleren. Het is onaanvaardbaar dat een functionaris van de stad New York er zelfs maar aan denkt de Iraanse ambassadeur bij de Verenigde Naties te ontmoeten — iemand die zich voortdurend inspant om de belangen van de Verenigde Staten en onze bondgenoten te ondermijnen en de misdaden van zijn regime tegen Amerikaanse burgers, onze bondgenoten en het Iraanse volk wit te wassen."
Een woordvoerder van het Bureau Internationale Zaken van de burgemeester verklaarde:
"Deze ontmoeting heeft niet plaatsgevonden en zal ook niet plaatsvinden."
Mamdani zei vrijdag tijdens een persconferentie:
"Die ontmoeting heeft niet plaatsgevonden, zal niet plaatsvinden, en totdat de media mij ernaar vroegen, wist ik niet eens dat zij gepland was."
Toen hem werd gevraagd of hij een dergelijke ontmoeting zou steunen, antwoordde hij:
"Ik heb gezegd dat die ontmoeting niet zal plaatsvinden."
De permanente vertegenwoordiging van de Islamitische Republiek Iran bij de Verenigde Naties heeft niet gereageerd op een verzoek om commentaar.
Waar is de zedenpolitie gebleven?
Farangis Najibollah & Hana Kavyani
1 juli 2026
Op het eerste gezicht lijken de met bomen omzoomde trottoirs van de Valiasrstraat, het culturele en commerciële hart van Teheran, heel gewoon. Maar de werkelijk ingrijpende verandering schuilt juist in wat je níét ziet.
Vrouwen lopen door de stad in mouwloze tops, shirts met korte mouwen, wijde broeken en strakke spijkerbroeken. Sommigen dragen uit eigen keuze een hoofddoek, velen doen dat niet. De cafés zitten vol en het verkeer kruipt langzaam voort.
Er lijkt niemand meer te patrouilleren of veel aandacht te besteden aan wat er gebeurt. Juist dat valt het meest op.
AFP
De patrouilles die ooit met angst en harde hand de kleding van vrouwen van top tot teen controleerden, zijn grotendeels uit het straatbeeld verdwenen. De wetten die de verplichte hoofddoek voorschrijven, zijn nog steeds van kracht, maar de handhaving ervan is in de grote Iraanse steden – ooit het strijdtoneel van vrouwen tegen de zedenpolitie – merkbaar afgenomen.
Een dertigjarige inwoner van Teheran vertelde aan Radio Farda: „Ik heb de zedenpolitie al heel lang niet meer gezien.” Uit veiligheidsoverwegingen wilde hij anoniem blijven. „Vrouwen kleden zich zoals ze zelf willen.”
Protesten tegen de verplichte hoofddoek
Deze verandering volgt op jaren van verzet door Iraanse vrouwen, dat uiteindelijk uitmondde in de protestbeweging ‘Vrouw, Leven, Vrijheid’ van 2022. De ontwikkeling heeft zich de afgelopen maanden versneld, tegelijk met de oorlog tussen Iran en de Verenigde Staten en de bredere politieke spanningen.
Een moeder van twee kinderen, ongeveer veertig jaar oud, zegt: „Een paar jaar geleden was dit volstrekt ondenkbaar.” Tegenwoordig doet zij haar dagelijkse boodschappen zonder hoofddoek en in kleding met korte mouwen, zonder problemen.
Ze vertelt hoe ze onlangs zonder haar haar te bedekken naar de belastingdienst ging. Bij de ingang vroeg een medewerker haar alleen voor het passeren van de deur een hoofddoek op te zetten. „Hij zei: zodra u weer buiten bent, mag u hem afdoen. Ik moest lachen. Ze weten heel goed hoe vrouwen over de hoofddoek denken.”
Het is niet duidelijk wat precies achter deze verandering schuilgaat. Overheidsfunctionarissen spreken zich er niet over uit, maar analisten denken dat het eerder het resultaat is van politieke berekeningen dan van echte hervormingen.
Slechts enkele weken voordat de oorlog begon, werd de Islamitische Republiek opgeschrikt door nieuwe protesten die begonnen uit onvrede over prijsstijgingen en uitgroeiden tot grootschalige anti-regeringsdemonstraties.
Veiligheidstroepen sloegen deze opstand hard neer. Daarbij kwamen volgens sommige berichten duizenden, mogelijk zelfs tienduizenden mensen om het leven. Analisten denken dat de regering nieuwe spanningen wil vermijden nu de bevolking nog altijd de gevolgen van de oorlog verwerkt.
Mansoureh Shojaei, vrouwenrechtenactiviste, schrijfster en onderzoekster die in Europa woont, zegt: „De Iraanse regering werd gedwongen te accepteren wat vrouwen wilden op het gebied van de hoofddoek. Het geweld en de onderdrukking van vroeger zijn sterk afgenomen. Maar dat betekent niet dat de wet is veranderd.”
Volgens haar laat zelfs het verschijnen van vrouwen zonder hoofddoek op de staatsomroep de druk van onderaf zien, al proberen de autoriteiten de boodschap zorgvuldig te controleren.
„De regering gebruikt dit ook als propaganda,” zegt Shojaei. „Ze zegt: ik heb geen probleem met vrouwen zonder hoofddoek, zolang zij mij en mijn beleid maar accepteren.”
Toch blijven de risico's reëel. Eerder dit jaar werd de Iraanse zangeres Parastoo Ahmadi veroordeeld tot 74 zweepslagen wegens het geven van een concert zonder de verplichte hoofdbedekking.
Een conservatieve stad
Buiten de hoofdstad wordt de wet minder gelijkmatig toegepast. In Mashhad, een van de meest conservatieve steden van Iran, zegt „Mahnoush”, die alleen haar voornaam wil gebruiken, dat het dagelijks leven nog altijd beperkter is dan in Teheran, maar toch ingrijpend is veranderd.
„Er zijn vrouwen die volledig gesluierd zijn,” zegt ze, „maar er zijn er ook heel veel die helemaal geen hoofddoek dragen.”
Ze vertelt dat zelfs tijdens de religieuze Muharram-herdenkingen van vorige week veel jonge vrouwen gekleurde kleding droegen in plaats van de traditionele zwarte kleding.
Op sommige plaatsen gelden de beperkingen echter nog steeds. In het heiligdom van de achtste sjiitische imam en in de hotels en bazaars eromheen vragen medewerkers vrouwen nog altijd hun haar te bedekken. „Maar in cafés, op straat en in het openbaar vervoer maakt niemand zich druk om wat je draagt.”
Vrouwen uit heel Iran vertelden Radio Farda dat de versoepeling van de handhaving begon na de protesten van 2022, die uitbraken na de dood van Mahsa Amini in hechtenis van de zedenpolitie wegens vermeende overtreding van de kledingvoorschriften. Sinds het staakt-het-vuren tussen de Verenigde Staten en Iran, waarvan de overeenkomst in juni werd ondertekend, is de handhaving verder afgenomen.
„Sana”, een studente uit Karaj, gelooft dat deze ontwikkeling onomkeerbaar is.
„De weg naar volledige vrijheid kan kort zijn of nog jaren duren,” zegt ze. „Maar wanneer een samenleving eenmaal besluit te veranderen, wordt die verandering onvermijdelijk.”
ILTV: Een vernietigende boodschap aan vicepresident JD Vance
TRANSCRIPT:
Translated to Dutch:
En nu heb ik nog een paar opmerkingen voor de vicepresident zelf.
Meneer de vicepresident, u bracht het grootste deel van uw interview door met klagen over mensen die u online bekritiseren en met het verzinnen van complottheorieën over Amerikaanse bondgenoten zoals Israël, in plaats van als een echte leider verantwoordelijkheid te nemen voor uw eigen mislukkingen.
Het kon natuurlijk niet zo zijn dat Amerikanen, Israëliërs, Iraniërs, Arabieren uit de Golfregio, nationale veiligheidsexperts of zelfs veel van uw eigen aanhangers oprecht tegen uw beleid zijn.
Nee, het moest wel een goed gefinancierde campagne zijn die werd aangestuurd door de Israëlische regering – een buitengewone beschuldiging waarvoor u geen enkel bewijs levert en waarmee u legale en transparante belangenbehartiging ten onrechte neerzet als een sinister buitenlands complot.
De werkelijkheid is veel eenvoudiger. Mensen bekritiseren u niet omdat hun dat is opgedragen. Ze bekritiseren u omdat uw aanpak van de Islamitische Republiek een catastrofale mislukking is geweest – omdat ú een catastrofale mislukking bent.
U probeerde immers serieus te beweren dat de leiders van het regime tot het inzicht waren gekomen dat de manier waarop zij zaken doen niet goed voor hen is. Echt waar? Dit is een regime dat al 47 jaar "Dood aan Amerika" scandeert, Amerikanen heeft vermoord, complotten heeft gesmeed om president Trump te vermoorden, Amerikaanse gijzelaars heeft genomen en terrorisme over de hele wereld heeft geëxporteerd.
Alleen al in januari hebben zij 40.000 Iraanse burgers afgeslacht omdat zij protesteerden. En toch denkt u dat zij worden gedreven door wat goed is voor hun land? Ze hebben geen verandering van hart doorgemaakt. Ze hebben u simpelweg tijd laten verliezen. Ze hebben u moeiteloos te slim af geweest en uw naïviteit omgezet in hun grootste strategische voordeel.
Maar dat was blijkbaar nog niet genoeg, want u beschuldigde ook de Israëliërs ervan een eindeloze oorlog met Iran te willen. Nee, JD. Wij willen geen eindeloze oorlog. Juist daarom willen wij het regime, dat tientallen jaren oorlogen heeft ontketend en zelfs probeerde de president die u dient te vermoorden, geen miljarden dollars aan financiële reddingsboeien geven.
Wat werkelijk opmerkelijk is, is wat u volledig negeerde. U verzint complottheorieën over Israël, maar zegt geen woord over de miljarden kostende invloedscampagne van Qatar, dat enorme bedragen heeft geïnvesteerd in Amerikaanse universiteiten, denktanks, lobbyorganisaties, media en politieke netwerken. Dat is een aantoonbare buitenlandse beïnvloedingsoperatie. Maar blijkbaar vindt u dat niet relevant, omdat u Qatar niet kunt gebruiken als zondebok voor uw eigen mislukkingen.
Alsof dat nog niet genoeg was, schilderden uw opmerkingen bovendien alle Iraniërs af als terroristen. U zei: "Hoe was het in het belang van de Verenigde Staten dat 94 miljoen wanhopige mensen Europa en de Verenigde Staten zouden overspoelen, met alle terroristische infrastructuur die kan ontstaan wanneer je terroristen over de hele wereld verspreidt?"
We hebben dit experiment eerder gezien. Het Iraanse volk heeft schouder aan schouder gestaan met Israël en de Verenigde Staten. Miljoenen Iraniërs hebben gevangenschap, marteling en zelfs executie geriskeerd om de val van het regime te eisen en zich, zelfs tijdens oorlogstijd, achter de Verenigde Staten te scharen. Uw regering vertelde hun dat hulp onderweg was – en nu bestempelt u hen als terroristen. Hoe durft u op deze manier over hen te spreken?
Een echte leider neemt verantwoordelijkheid wanneer hij fouten maakt. Hij schuift zijn mislukkingen niet af op bondgenoten en verzint geen complottheorieën om te verklaren waarom mensen het met hem oneens zijn. We hebben geen betaalde campagne nodig om u te bekritiseren, JD.
Uw eigen woorden, uw eigen beoordelingsvermogen en uw eigen mislukkingen hebben dat werk al voor ons gedaan.
==============
English (Original)
And now, I have a few comments for the Vice President himself. Mr. Vice President, you spent the better part of your interview whining about people criticizing you online and inventing conspiracies about U.S. allies like Israel, instead of actually being a man and taking responsibility for your own failures.
It couldn't possibly be that Americans, Israelis, Iranians, Gulf Arabs, national security experts, or even many of your own supporters genuinely oppose your policies.
No, it had to be some well-funded campaign directed by the Israeli government — an extraordinary accusation to make without the receipts to back it up, and one that conflates legal and transparent advocacy with a sinister foreign plot.
Reality is much simpler. People aren't criticizing you because they were told to. They're criticizing you because your approach to the Islamic Republic has been a catastrophic failure — because you are a catastrophic failure. After all, it's you who seriously tried to claim that the regime's leaders had realized that the way they've been doing business isn't good for them.
Really? This is a regime that has spent 47 years chanting death to America, murdering Americans, plotting to assassinate President Trump, taking American hostages, and exporting terrorism. They slaughtered 40,000 Iranian citizens just for protesting in January. Yet you think they're motivated by what's good for their country? They didn't have a change of heart. They played you for time. They ran circles around you and turned your naivety into their greatest strategic asset.
But that wasn't enough, because you also accused Israelis of wanting indefinite war with Iran. No, JD. We don't want an indefinite war. That's precisely why we don't want to hand billions of dollars in a lifeline to the regime that spent decades launching wars — the same regime that tried to assassinate the President that you serve.
But what's truly remarkable is what you chose to ignore. You invent conspiracies about Israel yet say nothing about the multi-billion dollar Qatari influence operation that has poured money into American universities, think tanks, lobbying efforts, media, and political networks. That is a proven foreign influence campaign.
But apparently that isn't relevant, because you can't scapegoat Qatar for your own failures. If that wasn't enough, your comments also smeared all Iranians as terrorists. "How was it in the United States's interest to have 94 million desperate people flooding into Europe, flooding into the United States, to have sort of the terrorist infrastructure that can get established when you fan terrorists all over the world?" We've run this experiment before.
The Iranian people have stood shoulder to shoulder with Israel and the United States. Millions of them have risked imprisonment, torture, and execution to demand the fall of the regime and to stand with the United States even in wartime. They were told help is on the way by your administration — and now you label them terrorists. How dare you speak this way.
A real leader takes responsibility when he gets things wrong. He doesn't blame his failures on allies or invent conspiracies to explain why people disagree with him. We don't need a paid campaign to criticize you, JD.
Your own words, your own judgment, and your own failures have done that for you.
JD Vance en zijn vreselijke, rampzalige, rotweek
Terwijl de Amerikaanse Democraten de handen vol hadden aan interne schadebeheersing rondom beschuldigingen van seksueel misbruik tegen Graham Platner, beleefde vicepresident JD Vance een politieke week om heel snel te vergeten. Zijn buitenlandse beleid ligt in duigen, zijn visie op Oekraïne wordt ingehaald door de realiteit en Donald Trump kiest op cruciale dossiers een andere koers. Bovendien verliest hij de steun van invloedrijke partijfinanciers. Anders dan bij de Democraten, zijn de problemen van Vance echter volledig aan hemzelf te wijten.
Hier zijn de drie grootste pijnpunten die de week van JD Vance lieten ontsporen:
1. De Iran-deal ligt in de as
Vorige maand presenteerde Vance nog vol trots een memorandum van overeenstemming (MOU) met Iran, waarbij hij optimistisch verklaarde dat het regime bereid was "een nieuwe bladzijde om te slaan". Hij geloofde dat Teheran zou inzien dat te goeder trouw handelen in hun eigen belang was.
De werkelijkheid bleek onbarmhartig. Binnen een week na de ondertekening begonnen de Iraniërs alweer te vuren op commerciële schepen in de Straat van Hormuz. Afgelopen vrijdag verklaarde Donald Trump de wapenstilstand officieel voor "beëindigd". Trump voegde daaraan toe dat het regime de overeenkomst dagelijks schendt, liegt, bedriegt en moordt.
Door het tijdelijk opheffen van de blokkade en sancties kon het Iraanse regime bovendien de olie-export flink opschroeven, waarmee miljarden werden binnengehaald om terrorisme te financieren. Ironisch genoeg is dit exact het scenario waar Vance in oktober 2024 de regering-Biden nog voor waarschuwde.
2. De breuk met Trump over Oekraïne
In zijn nieuwe boek, Communion: Finding My Way Back to Faith, zet Vance zich fel af tegen militaire hulp aan Oekraïne, die hij als onrealistisch beschouwt omdat Oekraïne het gat in militaire slagkracht met Rusland nooit zou kunnen dichten.
Trump heeft zich deze week echter openlijk gedistantieerd van dit standpunt door juist te zinspelen op méér steun voor Oekraïne. Tegelijkertijd wordt Vance’s theorie ingehaald door de praktijk: dankzij succesvolle langeafstandsaanvallen van Oekraïne op Russische olieraffinaderijen kampt Rusland met brandstoftekorten en heeft het de export van diesel moeten verbieden. De aanzienlijke Europese steun en de militaire successen van Kiev tonen aan dat Vance’s visie op het conflict wellicht naïver was dan hij zelf wilde toegeven.
3. Republikeinse geldschieters haken af
Als klap op de vuurpijl liet de invloedrijke hedgefondsmagnaat en Republikeinse superdonor Ken Griffin weten dat hij bij een eventuele strijd om de Republikeinse presidentsnominatie in 2028 de voorkeur geeft aan minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio boven JD Vance.
Vance heeft de neiging om traditionele Republikeinen en de zakelijke elite af te schilderen als markt-aanbidders, maar met zijn protectionistische economische visie en isolationistische buitenlandbeleid riskeert hij een cruciaal en kapitaalkrachtig deel van zijn eigen achterban definitief te vervreemden.
Bronvermelding: Dit artikel is gebaseerd op de opinieanalyse van The Wall Street Journal: JD Vance and the Terrible, Horrible, No Good, Very Bad Week.
Heeft de Mossad de Iraanse Holocaust-ontkennende ex-president gerekruteerd?
Bron: Iran International - Did Mossad recruit Iran’s Holocaust-denying president?
De vermeende rekrutering van Mahmoud Ahmadinejad door de Mossad leest als een zenuwslopende spionagethriller. Hoewel zijn kantoor de claims resoluut ontkent, wakkert het nieuws de discussie over Irans meest controversiële oud-president opnieuw aan. Het werpt een fascinerend licht op de meedogenloze interne machtsstrijd die de voormalige oogappel van de Grote Leider veranderde in een politieke paria.
De Onthulling: Een spionagethriller in real life
Volgens recente publicaties van The New York Times en Haaretz zou de Israëlische inlichtingendienst Mossad Ahmadinejad intensief hebben gecultiveerd als een strategische pion. Hij werd achter de schermen zelfs overwogen als mogelijke overgangsleider van Iran mocht de Islamitische Republiek ineenstorten.
Hoewel zijn kantoor de geruchten snel afdeed als "Hollywood-materiaal", is de reactie onder experts verdeeld. Historicus Arash Azizi, die jarenlang contact hield met Ahmadinejad na diens aftreden, verklaart:
"Hij was absoluut zeer ambitieus en wilde de macht terug. Het was hem volkomen duidelijk dat hij die macht nooit meer zou kunnen grijpen zolang Khamenei en het huidige regime aan het roer stonden."
Van lieveling van het regime tot politieke outcast
Ahmadinejad regeerde Iran van 2005 tot 2013. Destijds stond hij bekend om zijn extreme standpunten: Holocaust-ontkenning, felle retoriek tegenover het Westen en het bloedig neerslaan van de Groene Revolutie-protesten in 2009.
Zijn relatie met het regime verslechterde echter snel na een openlijke machtsstrijd met Ayatollah Khamenei in 2011. Na zijn presidentschap werd hij systematisch gemarginaliseerd: zijn naaste bondgenoten werden gearresteerd en hij werd herhaaldelijk uitgesloten van nieuwe verkiezingen. Volgens analisten zorgde deze totale uitsluiting voor diepe frustratie en woede richting het Iraanse establishment, wat hem een ideaal doelwit maakte voor buitenlandse inlichtingendiensten.
Ontmoetingen onder de dekmantel van klimaat en reizen
Volgens de geheime rapporten vonden de rekruteringspogingen plaats tijdens buitenlandse reizen. Er wordt gesproken over een reis naar Guatemala in 2023 en een klimaatconferentie in Boedapest in 2024. Destijds zou de toenmalige Mossad-directeur David Barnea zelfs persoonlijk naar Hongarije zijn gereisd om Ahmadinejad te ontmoeten.
Het plan om hem na een revolutie als leider te installeren, stuitte binnen Israël overigens op veel scepsis. Militaire inlichtingendiensten vroegen zich hardop af waarom Israël een voormalige hardliner naar voren zou schuiven, al bepleitte de Mossad dat Ahmadinejads jarenlange ruzie met het regime hem in de ogen van het publiek tot een oppositiefiguur had getransformeerd.
Hoe het kaartenhuis instortte
Het complot bereikte een bizar hoogtepunt op 28 februari van dit jaar, toen een Israëlische luchtaanval het complex van Ahmadinejad trof. Volgens bronnen werd hij direct daarna door Mossad-agenten geëvacueerd naar een safe house in Iran. Ahmadinejad raakte echter gedesillusioneerd over de haalbaarheid van het plan en verliet de schuilplaats.
Inmiddels is hij na weken van afwezigheid weer in het openbaar gezien bij de begrafenis van Khamenei. Verschillende bronnen melden dat hij inmiddels onder streng huisarrest is geplaatst nu de Iraanse inlichtingendiensten zijn vermeende banden met Israël hebben ontdekt.
Trump: 'Als Iran mij vermoordt, moet Amerika terugslaan' – maar de beslissing ligt bij Vance
President Donald Trump heeft verklaard dat hij het Amerikaanse leger opdracht heeft gegeven om Iran "uit te schakelen" als hij door het Iraanse regime wordt vermoord. Volgens Trump bestaan er al jaren geloofwaardige Iraanse dreigingen tegen zijn leven, die teruggaan tot de liquidatie van generaal Qassem Soleimani in 2020.
De uitspraken volgen kort na de begrafenis van ayatollah Ali Khamenei, waar tijdens de plechtigheden opnieuw openlijk werd opgeroepen tot de dood van Trump. Op borden en spandoeken waren leuzen te zien waarin zijn moord werd verheerlijkt, terwijl Iraanse staatsmedia de vijandige retoriek versterkten.
Hoewel Trump spreekt over een vaste vergeldingsopdracht, bestaat er in de Verenigde Staten geen automatische militaire reactie – een zogenoemde "dead man's switch". Mocht een president overlijden, dan wordt de vicepresident onmiddellijk opperbevelhebber. In dat scenario zou vicepresresident JD Vance zelf moeten beslissen of hij Trumps instructies uitvoert. Amerikaanse wetgeving en militaire procedures laten een volledig geautomatiseerde aanval niet toe.
De uitspraken onderstrepen hoe ernstig Washington de Iraanse dreigingen neemt. Tegelijk laten zij zien dat ook in tijden van grote spanning de uiteindelijke beslissing over militair optreden bij de constitutionele opvolger blijft liggen en niet vooraf automatisch wordt uitgevoerd.
VS bereidt plan voor om Iraanse nucleaire voorraden veilig te stellen
Bron: https://www.cbsnews.com/news/us-military-secure-iran-nuclear-materials/
De Verenigde Staten werken achter de schermen aan militaire noodplannen om de Iraanse voorraad hoogverrijkt uranium veilig te stellen, mocht er een definitief akkoord met Iran worden bereikt. Dat melden Amerikaanse functionarissen aan CBS News.
Volgens het bericht onderzoekt het Pentagon verschillende scenario's waarbij Amerikaanse militairen, samen met experts van het Amerikaanse ministerie van Energie, de nucleaire materialen zouden beveiligen en afvoeren. Het gaat om een voorbereidingsplan; er is nog geen besluit genomen om een dergelijke operatie daadwerkelijk uit te voeren.
De plannen maken deel uit van de bredere onderhandelingen tussen Washington en Teheran over het Iraanse nucleaire programma. Een belangrijk onderdeel van de gesprekken is de toekomst van de Iraanse voorraad hoogverrijkt uranium, die internationaal wordt gezien als een van de grootste proliferatierisico's.
Het veiligstellen van deze materialen zou een uiterst complexe operatie zijn. De nucleaire voorraden bevinden zich verspreid over meerdere locaties en vereisen gespecialiseerde teams, uitgebreide beveiliging en internationale coördinatie. Eerdere analyses van Amerikaanse veiligheidsdeskundigen omschrijven een dergelijke missie als logistiek zeer uitdagend en risicovol.
Dat de Verenigde Staten deze scenario's nu actief voorbereiden, onderstreept hoe serieus Washington de dreiging van het Iraanse nucleaire programma blijft nemen. Tegelijkertijd laat het zien dat de Amerikaanse regering zich voorbereidt op zowel een diplomatieke uitkomst als op de praktische uitvoering van eventuele afspraken over het veiligstellen van Iraans nucleair materiaal.
Op weg naar een vrij Iran: Comité Iran Vrij in gesprek met Prins Reza Pahlavi
Maandag 6 juli 2026 had het Comité Iran Vrij de eer om in gesprek te gaan met Prins Reza Pahlavi. Tijdens deze open en constructieve ontmoeting spraken wij over de actuele ontwikkelingen in Iran, de groeiende roep van het Iraanse volk om vrijheid en democratie, en de rol die de internationale gemeenschap hierin kan spelen.
De boodschap van Prins Reza Pahlavi was helder: de toekomst van Iran ligt in handen van het Iraanse volk. Vrijheid, mensenrechten en nationale eenheid vormen de basis voor een vreedzame en democratische transitie. Die visie sluit nauw aan bij de inzet van het Comité Iran Vrij om aandacht te blijven vragen voor de strijd van de Iraanse bevolking tegen onderdrukking en voor een vrij, democratisch en seculier Iran.
Wij danken Prins Reza Pahlavi hartelijk voor zijn tijd en de inspirerende uitwisseling van gedachten. Het gesprek bevestigde het belang van samenwerking tussen Iraniërs, maatschappelijke organisaties en internationale partners om de stem van het Iraanse volk te versterken.
Samen blijven wij ons inzetten voor een toekomst waarin vrijheid, democratie en respect voor de mensenrechten werkelijkheid worden voor alle Iraniërs.
De werkelijke opkomst bij Khamenei's begrafenis: wat de beelden laten zien
Video: Beelden van het plein tijdens de begrafenis van Khamenei. De zichtbare opkomst lijkt af te wijken van het beeld dat door de Iraanse staatsmedia werd gepresenteerd.
Who is Mohammad Bagher Ghalibaf, the Iranian politician who has led Iran's delegations in direct and indirect negotiations with the United States?
Mohammad Bagher Ghalibaf speelde gedurende meerdere decennia een prominente rol binnen de Iraanse veiligheids- en staatsstructuren. In 1999 was hij commandant van de eenheid die betrokken was bij het neerslaan van de studentenprotesten in Iran. Tijdens deze repressie kwam de student Ezzat Ebrahim-Nejad om het leven nadat hij van het dak van een universiteitsgebouw was gegooid.
Als voorzitter van het Iraanse parlement (de Islamitische Consultatieve Vergadering) was Ghalibaf vervolgens een van de belangrijkste politieke figuren tijdens de protesten van 2025–2026. Mensenrechtenorganisaties en internationale media beschreven de reactie van de Iraanse autoriteiten als een grootschalige en gewelddadige onderdrukking van demonstranten, waarbij volgens deze bronnen meer dan 12.000 mensen om het leven kwamen. De operatie zou zijn uitgevoerd op direct bevel van Opperste Leider Ali Khamenei, met medeweten en goedkeuring van de leiders van de drie staatsmachten. Ook de Opperste Nationale Veiligheidsraad, waarvan Ghalibaf lid was, zou opdracht hebben gegeven tot het gebruik van scherp vuur tegen demonstranten.
Na het uitbreken van de oorlog tussen Israël, de Verenigde Staten en Iran op 28 februari 2026 groeide Ghalibaf uit tot een van de machtigste figuren binnen de Iraanse oorlogsleiding. Samen met IRGC-brigadegeneraal Ali Larijani, die sinds augustus 2025 leiding gaf aan de Opperste Nationale Veiligheidsraad, werd hij beschouwd als de feitelijke medeleider van Iran. Volgens berichten genoot deze informele machtsstructuur de steun van de Revolutionaire Garde. Larijani werd echter twee weken na het begin van de oorlog gedood, waarna Ghalibafs positie binnen de Iraanse machtselite verder aan gewicht won.
The Iran Deal for Dummies – Jake Wallis Simons
Artikel: The Iran Deal for Dummies
Jake Wallis Simons betoogt dat de voorgestelde deal tussen de VS en Iran in feite neerkomt op een grote concessie aan het Iraanse regime. Volgens hem krijgt Iran sanctieverlichting en internationale legitimiteit, terwijl het zijn nucleaire infrastructuur grotendeels behoudt.
De kern van zijn argument is dat de deal Iran niet dwingt zijn nucleaire programma volledig op te geven, maar slechts beperkingen oplegt die tijdelijk of gedeeltelijk zijn. Iran zou centrifuges, nucleaire kennis en een aanzienlijk deel van zijn verrijkingscapaciteit behouden, waardoor het op termijn relatief snel weer kan opschalen. Dit sluit aan bij een bredere discussie over eerdere nucleaire akkoorden zoals het JCPOA uit 2015, waarbij Iran beperkingen accepteerde in ruil voor sanctieverlichting.
Volgens Simons maakt de deal gebruik van het argument dat diplomatie beter is dan oorlog, maar hij stelt dat dit een vals dilemma is. Hij betoogt dat strengere economische en politieke druk op Iran onvoldoende is benut en dat het regime de onderhandelingen gebruikt om tijd te winnen.
Het artikel benadrukt ook dat het Iraanse regime niet alleen wordt beoordeeld op zijn nucleaire activiteiten, maar ook op zijn steun aan regionale milities, zijn vijandigheid tegenover Israël en zijn binnenlandse repressie. Simons vindt daarom dat een overeenkomst die zich uitsluitend richt op het nucleaire dossier voorbijgaat aan bredere veiligheids- en mensenrechtenkwesties.
Simons concludeert dat de deal vooral bedoeld lijkt om een diplomatiek succes te presenteren, maar volgens hem onvoldoende garanties biedt dat Iran uiteindelijk geen kernwapen zal kunnen ontwikkelen. In zijn visie koopt de overeenkomst tijd, maar lost zij het onderliggende probleem niet op.
