Toespraak Keyvan Shahbazi, Malieveld, Den Haag
De winterkou in Den Haag weerhield honderden demonstranten er niet naar het malieveld te komen. Luidkeels werd het einde van het regime in Teheran gescandeerd, even krachtig als de uitgesproken steun voor kroonprins Reza Pahlavi.
Keyvan Shahbazi, bestuurslid van Comité Iran Vrij, sprak de menigte toe met een persoonlijk en indringend betoog. Hij deelde zijn herinneringen aan de revolutie van 1979 en betoogde overtuigend dat het keerpunt is bereikt. De geest is definitief uit de fles: het regime zal 2027 niet halen.
Lees hier woord voor woord zijn aangrijpende en krachtige toespraak.
Mijn Iraanse en Nederlandse landgenoten,
Over zes dagen is het 47 jaar geleden dat Mohammad RezaPahlavi Iran verliet.
16 januari 1979.
Ik herinner mij die dag nog als de dag van gisteren.
Ik zat op de achterbank van de auto, mijn ouders voor mij.
In de zware verkeersopstopping van خیابان آیزنهاور in Teheran liepen krantenverkopers langs de auto’s met extra edities.
Groot stond er te lezen:
“شاه رفت”
“Sjah vertrokken.”
Het publiek was uitzinnig van vreugde. Mensen dansten op straat. Auto’s toeterden.
Mijn ouders probeerden hun verdriet te verbergen. Ze durfden niet te tonen wat ze voelden.
Ja, knikkend. Onderdanig. Ze toverden een glimlach tevoorschijn.
Bang dat de krantenjongen hun verdriet zou opmerken.
Hun ogen vertelden een ander verhaal, vol zorgen en angst voor wat zou komen.
Op 1 februari 1979 landde het Air Francevliegtuig van Ruhollah Khomeini in Teheran.
Op de radio riepen ze:
چو دیو برون شود فرشته در آید
De engel verschijnt als de demon is verdreven.
Onwetend van het feit dat de echte demon in dat vliegtuig zat.
Als veertienjarige jongen had ik maar één wens: schrijver worden.
Maar niet alleen ik. Niemand wist wat ons te wachten stond.
Drie jaar later stond ik, gebonden en geblinddoekt,
met een kapotte rug door zweepslagen, midden in de nacht,
in de rij om geëxecuteerd te worden.
Duizend ongeschreven verhalen.
Dit is niet mijn persoonlijke verhaal.
Dit is het verhaal van een hele generatie.
Verhalen die te lang in stilte zijn toegestopt.
Verhalen van angst, van hoop en onverwoestbare veerkracht.
Ik ben een van de gelukkigen die het kan navertellen.
Elke begraafplaats.
Elk massagraf.
In Iran heeft het een eigen verhaal.
Iran van toen had 35 miljoen inwoners.
Iran van nu telt 95 miljoen.
De huidige generatie accepteert de demonische islamitische republiek niet langer.
Iraniërs gaan met miljoenen de straat op
om de historische fouten van hun ouders en grootouders te corrigeren.
Geen islamitisch bewind meer in Iran.
Laat dat een voorbeeld zijn.
Voor het gehele Midden-Oosten.
Voor de wereld.
Het experiment met de islam als staatsvorm
is een onbegaanbare weg
voor elke zichzelf respecterende samenleving.
Het heeft 47 jaar geduurd.
47 jaar misdaad.
47 jaar van duisternis.
47 jaar van stilte.
47 jaar lijden van een volk.
Maar daar komt binnenkort een einde aan.
Want er is een Iran vóór de afgelopen twee weken,
en een Iran daarna.
Het is niet langer de vraag of deze revolutie slaagt,
maar wanneer.
Wij hebben 47 jaar gewacht.
In de Evin-gevangenis van Teheran, waar duizenden dromen werden gebroken.
In Adelabad van Shiraz, waar jonge stemmen werden verstikt.
In Vakilabad van Mashhad, waar het gekrijs van meisjes onder marteling de hemel tergde.
In Dizelabad van Kermanshah, waar de bliksemschicht van zweepslagen de nacht zwart kleurde.
En in Gohardasht en Ghezel-Hesar van Karaj, waar mijn jeugd achterbleef.
Gevangenissen waarin de beste kinderen van Iran
werden — en vandaag nog steeds worden —
geketend, gemarteld en vermoord.
Laat ik het in het Perzisch roepen:
ما ایران را پس خواهیم گرفت
Wij zullen Iran terugveroveren.
Is het niet morgen, dan overmorgen.
Is het niet overmorgen, dan volgende maand.
Of over drie maanden.
Kroonprins Reza Pahlavi is de juiste persoon op de juiste plaats
om de overgang te leiden.
Overgang naar democratie.
Overgang naar menselijkheid.
Overgang naar VRIJHEID.
Zijn naam wordt gescandeerd
in elke straat van elke stad.
De dagen van de islamitische republiek in Iran
zijn geteld.
Wij zullen de echte demonen terugsturen
naar waar ze thuishoren:
de vuilnisbak van de geschiedenis.
چو دیو برون شود فرشته در آید
De engel verschijnt als de demon is verdreven.
En wij zullen Iran opnieuw opbouwen.
ایران را دوباره خواهیم ساخت
پاینده باد ایران
