De valse framing vanprotestleider Reza Pahlavidoor Iraanse media

Terwijl wereldwijd honderdduizenden Iraniërs demonstreren voor oppositieleider Reza Pahlavi, voert Teheran een mediastrijd tegen de in Amerika woonachtige oud-kroonprins, schrijft Afshin Ellian.

Op zaterdag 14 februari kwamen honderdduizend Iraniërs in München bijeen tijdens de jaarlijkse Veiligheidsconferentie. Zij protesteerden tegen de islamitische staat van Iran en luisterden naar de toespraak van prins Reza Pahlavi. Hij noemde die dag ‘de dag vanactie’.

Niet alleen in Iran, maar ook daarbuiten geven Iraniërs gehoor aan Pahlavi. Zijn openbare ontmoetingen met de Oekraïne president Volodymyr Zelensky en andere hoogwaardigheidsbekleders geven zuurstof aan de Iraanse strijd.

Een activiste vanuit Iran berichtte mij: ‘Honderdduizenden demonstranten en de prins toverden een glimlach op onze gezichten.’ Een schrale troost nadat het regime op 8 en 9 januari tienduizenden Iraniërs vermoordde.

Reza Pahlavi prominent aanwezig

De Veiligheidsconferentie in München stond dit jaar deels in het teken van Iran. Maar het Iraanse regime werd dit jaar niet uitgenodigd.

Daarentegen was prins Reza Pahlavi een prominente gast. CNN-journalist Christiane Amanpour interviewde hem uitvoerig over Iran.

In de afgelopen decennia interviewde zij topfiguren van het regime als Mohammed Khatami en Hassan Rohani. Deze interviews verliepen rustig en er was sprake van wederzijds respect. Amanpour behandelde de Iraanse presidenten zachtzinnig.

Was dat toevallig? Nee. Amanpour en haar familie behoren tot het Democratische kamp binnen de Verenigde Staten.Zij vormt haar interviews en commentaar naar de opvattingen van de Democraten.

De Democraten streefden ernaar om goede contacten te onderhouden met de Iraanse leiders, met het oog op commerciële doeleinden.

Iraans regime voert een digitale oorlog Amanpour vroeg of de radicale aanhang van Pahlavi zich niet intolerant uit op sociale media. Met ongeloof hoorde ik haar vraag aan, omdat zij hiermee geen gehoor gaf aan de tienduizenden vermoorde demonstranten die de kant van Pahlavi kozen. Ze scandeerden: ‘Dit is de laatste strijd, Pahlavi komt terug’ of ‘Javid sjah’ (lang leve de Koning).

Prins Reza Pahlavi beantwoordde haar vraag met bewonderenswaardige zelfbeheersing. Hij benadrukte dat er geen ruimte mag zijn voor intolerante mensen: ‘Al verscheidene keren heb ik gezegd dat wie in mijn naam anderen intimideert of beledigt, zich niet mijn aanhanger mag noemen. Bovendien moeten we niet vergeten dat daarbij de inlichtingendiensten van Iran een belangrijke rol spelen.’

Mijn zoon (Kamerlid Ulysse Ellian) en ik werden op een gegeven moment door velen in naam van Pahlavi onder vuur genomen. De dissidentenbeweging 7 Aban kwam na een onderzoek tot de conclusie dat dit het werk van het cyberleger van Teheran was. Het duurde niet lang voordateen paar aanhangers van Pahlavi hun verontschuldiging uitten, en stelden dat zij waren gemanipuleerd.

Ook de inlichtingendiensten bevestigden dat de aanvallen vanuit Teheran waren uitgevoerd.

Iraanse framing van de protesten

Het was zonneklaar dat de vraag van Amanpour de kop van de staatsmedia zou worden, zonder het antwoord van Pahlavi. Zo framen de media dat Pahlavi en de demonstranten intolerante mensen zijn.

Hieronder ziet u de voorpagina van de Iraanse krant Sazandegi met de foto van Amanpour. Daarin verdedigt de krant Amanpour en valt deze Pahlavi en de demonstranten aan.Het is de enige foto van een vrouw van Iraanse afkomst zonder hoofddoek op de voorpagina van een Iraanse krant. Het doel heiligt de middelen.

Pahlavi’s blijft centrale rol vervullen

Amanpour vroeg aan de Republikeinse senator Lindsey Graham of de Verenigde Staten Reza Pahlavi als de toekomstige leider van Iran beschouwen.Graham ontkende dit fel met een demonstratief ‘no’, hoewel hij toevoegde niet bevoegd te zijn om daarover te beslissen. Wel bevestigde hij de belangrijke rol van Pahlavi en dat hij een goede relatie met hem heeft.

Het ‘no’ van Graham was de tweede kop van het staatsnieuws. De Verenigde Staten staan zogenaamd niet achter Pahlavi. Maar eigenlijk legde Graham uit dat niet hij of de Verenigde Staten de leider van Iran benoemen, maar het Iraanse volk zelf.

Het volk heeft al bepaald wie de leider tijdens de transitieperiode is. Dat is de man in wiens naam miljoenen mensen binnen en buiten Iran demonstreren tegen het wankele regime.

Iran schrijft eigen geschiedenis

Niet alleen Amanpour, maar ook andere westerse journalisten hebben moeite met de keuze van het Iraanse volk voor Reza Pahlavi. Nog steeds zien ze een fractie van het regime, de zogenaamde hervormingsgezinden, als de oplossing.

Deze onprofessionele en ondemocratische houding is verbijsterend. Links-georiënteerden en de meeste westerse media hebben moeite met het liberale karakter an de Iraanse revolutionairen, die het Westen en Israël niet verantwoordelijk achten voor de Iraanse misère.

De Iraanse geschiedenis moet nu niet door Amanpour ende ayatollah worden geschreven, maar door de dappere mannen en vrouwen van Iran.